ابزاری برای پیش بینی حوادث که همسو با ارزیابی ریسک میتواند کمک شایانی در جهت نیل به اهداف

HSE سازمان عمل نماید .

از این ابزار بیشتر در مرحله عملیات یا OPERATION  استفاده مي شود . و يك نوع سيستم گزارش دهي محسوب مي شود.  

در ابتدا بايد به تمامي پرسنل آگاهي لازم و همچنين آموزش در زمينه ضرورت گزارش دهي استفاده از اين سيستم ارائه شود . اين اطلاعات ميتواند به صورت كتبي يا شفاهي در اختيار مسوول HSE پرو‍ژه قرار گيرد . تعداد اين گزارش ها نشان دهنده مشاركت پرسنل است .

تقدير از بهترين گزارش دهنده ها ميتواند در پياده سازي اين ابزار كنترلي موثر باشد

فكر ميكنم در مرحله ارزيابي ريسك و همچنين تهيه HSE Plan مواردي ديده نميشود و همچنين ذات پرو‍ژه خالق مواردي جديد خواهد بود .

مزيت اين سيستم اين است كه هر كسي در تخصص خود ميتواند . موارد ناايمن را گزارش دهد . و در

اطلاعات تخصصي و عمومي گرد آوري مي شود .

در پرو‍ژه هاي بزرگ كه كار در يك فضاي بزرگ و همچنين با نيروي انساني زياد انجام ميگيرد . اين سيستم

به مسوول HSE اين مجال را ميدهد كه با نگاهي مديريتي و زمان بيشتر در انديشه كنترل اين عوامل

باشد .

 ثبت و طبقه بندی درست این گزارشات در فرم ها ی مخصوص یا برنامه کامپیوتری کمک شایانی در تجزیه تحلیل خطاها خواهد داشت .

در طبقه بندی میتوان به موارد زیر توجه نمود .

۱. خطای انسانی ( سهل انگاری )

۲. خطای انسانی ( آموزش نامناسب )

۳. خطای انسانی ( تخطی از قوانین )

۴. نبود دستورالعمل ایمنی

۵. نبود علائم ایمنی

۶. عدم وجود کنترل کننده های ایمنی

۷. عدم وجود تجهیزات

۸. عدم وجود تجهیزات ایمنی

۹. عدم وجود برنامه ریزی - خطای مدیریتی

۱۰. عدم وجود بازرسی

همچنین از نظر  پتانسیل شدت میتوان عمل ناایمن و موقعیت خطرناک را میتوان به طبقه بندی زیر تقسیم

۱. پتانسیل مرگ چندین نفر  - زیست محیطی خیلی بزرگ - مالی بزرگ

۲. پتانسیل مرگ ( یک نفر)- زیست محیطی  بزرگ - مالی متوسط

۳. پتانسیل نقص عضو - زیست محیطی کوچک    - مالی کوچک

با توجه به این تقسیم بندی میتوان فوریت گرفتن تصمیم در این مورد را ارزیابی نمود . و طبقه بندی خاصی ایجاد کرد

با این اطلاعات طبقه بندی مسوول انجام کار مشخص می شود . و میتوان پیشنهاد حل مشکل را به واحد مربوطه ارجاع نمود